Archive for the Świadomość i czynność Category

ZŁĄCZOWE MIKROSTRUKTURY

Złączowe mikrostruktury wolnych potencjałów wyka­zują drugą nader interesującą właściwość: naturę falową, co pozwala złączowym falom nakładać się, interferować i wikłać się w różnego rodzaju wzorce. Z kolei to nakła­danie się interferencyjne złączowych mikrostruktur fało­wych stanowi podstawę do holograficznej interpretacji procesów neuralnych. Wysunięto bowiem hipotezę, że układ nerwowy posługuje się holograficznym, odkrytym w ukła­dach optycznych, sposobem […]

IDEA HOLOGRAMÓW

Idea hologramów wtórnie została przeniesiona na grunt neurofizjologii. Holograficzna latencja, czyli okres reakcji utajonej, trwał w neurofizjologii 20 lat; tyle bo­wiem czasu upłynęło między pojawieniem się pierwszych holograficznych koncepcji D. Gabora (36) a ich zastoso­waniem do rozważań neurofizjologicznych (93). Idee holo­graficzne wymagają nadal pełniejszej weryfikacji i po­wszechnego przyjęcia wśród neurofizjologów. Mó­wienie o weryfikacji neurofizjologicznej to […]

SZEREG CENNYCH WŁAŚCIWOŚCI

Niemniej już obecnie trudno nie zauważyć szeregu cennych właściwości wypływających z holograficznej koncepcji działania móz­gu: łatwość dystrybucji informacji oraz jej szybkie i ca­łościowe odzyskanie (retrieval), labilność funkcjonowania i błyskawiczny przebieg stanów czynnych, a przede wszy­stkim — ogromna pojemność informacyjna. Wiadomo bo­wiem, że w jednym centymetrze sześciennym tkanki móz­gowej można ulokować kilkadziesiąt miliardów bitów in­formacji. Stwarza […]

W KONTEKŚCIE HIPOTEZY

Zdanie to znalazło się w kontekście hipote­zy Pribrama (93, s. 152) o istnieniu holograficznego pro­cesu nerwowego oraz nowej, transformacyjnej organiza­cji mózgu. Koncepcja holograficzna, mimo swej hipotety- czności, tworzy trwałe zręby dla przyszłej informacyjnej teorii świadomości. Odnośnie do samej holografii zacytuję kilka autorytatywnych zdań biofizyka Sedlaka (105, s. 73). „W holografii występują 3 części składowe: zapis, […]

W NAUCE

Reasumując można przyjąć, że jak dotąd nie pojawiła się w nauce bardziej fantastyczna, a jednocześnie nie cał­kiem fantazyjnie brzmiąca hipoteza, iż wielokrotnie sko­relowane i interferujące hologramy zapisane w złączach nerwowych są najbardziej bezpośrednim odpowiednikiem świadomych idei. Można puścić wodze fantazji i przyjąć, że im więcej hologramów „monotematycznych” podlegać będzie jednocześnie korelacji czy superpozycji, tym idea […]

ASPEKT ORGANIZACYJNY

Neurofizjologia klasyczna łączyła pojęcie czuwania ze stanem dynamicznej równowagi dwóch wstępujących ukła­dów siateczkowych pnia mózgu: śródmózgowiowego, akty­wującego, opisanego przez Moruzziego i Magouna, oraz mostowego, hamującego, opisanego przez Jouveta. Wypad­kową działania obydwóch układów była reakcja wzbudze­nia (arousal) wyrażająca się w obrazie eeg desynchronizującym wzorcem korowej czynności bioelektrycznej oraz synchronizacją hippokampa w postaci rytmu theta. Co ozna­cza […]

REGULUJĄCY RYTM

Jednofazowy regularny rytm 5 Hz powstaje na skutek synchronizacji wahań potencjałów w dendrytach warstwy komórek piramidalnych hippokam­pa. Według Mac Leana (cyt. za 125) wzorzec zsynchroni­zowany można wywołać łatwiej w części grzbietowej hip- pokampa, bliższej okolicy przegrodowej, niż w części brzu­sznej sąsiadującej z zespołem jąder migdałowatych. Wypo­wiedziano szereg kontrowersyjnych poglądów ną temat czynnościowej roli tego rytmu. […]

WŁOSCY BADACZE

Badacze włoscy, jak np. Parmeggiani (83), akcen­tujący związek hippokampalnego rytmu theta z całością reakcji wzbudzania, uważali go za efekt odbicia (rebound phenomenon), towarzyszący ogólnemu pobudzeniu swoistych dróg czuciowych w stanie czuwania. Fazy snu paradoksal­nego pozbawione były synchronizacji w hippokampie. Nie­zależnie od róznych w poglądach na funkcję hippokampa przez długi czas identyfikowano stan czuwania z reakcją […]

REAKCJA WZBUDZENIA

Nato­miast reakcję wzbudzenia, którą dawniej utożsamiano z czuwaniem, uważa się obecnie jedynie za krótkotrwały, inicjujący objaw wielofazowego i wieloczynnikowego pro­cesu czuwania. Zmiana poglądów na stan czuwania, czyli neurofizjologiczne podłoże procesów świadomych, nie mo­głaby się dokonać bez właściwego rozpoznania roli układu limbicznego z jego morfologicznie najbardziej reprezenta­tywną strukturą — hippokampem. Najważniejsze stwier­dzenie, dzięki któremu otworzyły się […]